Արմեն Հովասափյանը գրում է. «Նիկոլիզմն ու նիհիլիզմը՝ որպես քաղաքական համակարգի գաղափարական ցածրակետ Վերջին շրջանում մի քանի դիտարկումներով անդրադարձել եմ Նիկոլի կողմից նիհիլիզմի դասական դրսևորումներին, որոնք կիրառվում են պետական համակարգում և ստանում են քաղաքական տարբեր ձևակերպումներ։ Հիմա կփորձեմ մի քանի զուգահեռ անցկացնել՝ ավելի պարզ ու հասկանալի ներկայացնելու համար, թե որքան սինխրոն են նիհիլիզմն ու նիկոլիզմը։ Նպատակս է հնարավորինս մատչելի, բայց քաղաքագիտական պատկերացում տալ նշածս ուղղությունների վերաբերյալ։ Փիլիսոփայությանը քիչ թե շատ ծանոթ մարդիկ գիտեն, որ նիհիլիզմը՝ որպես փիլիսոփայական և հոգեբանական վիճակ, ծնվում է արժեքային համակարգերի քայքայման պահերին, երբ անցյալն այլևս գոյություն չունի որպես հեղինակություն, իսկ ապագան բացակայում է որպես հեռանկար։