Երբ երկրի ղեկին չի լինում տղամարդ, երբ երկրի տղամարդկությունը գլխատվում է, երբ երկրի ղեկավարությունը ղզիկ-ղզիկ դուրս է տալիս, երբ բանակը գլխատվում է, երբ հազարավոր զինվորների տանում են միտումնավոր գլխատման, երբ չի գտնվում այն միակ տղամարդը, որ էս բաշիբոզուկների հարցերը տղամարդավարի լուծի, երբ նայում ես ոմանց կեցվածքին եւ չես տարբերում՝կին է թե տղամարդ, ավելորդ անգամ համոզվում ես, որ «գլոբալիստական» զամաշկեքի մեջ էս վայ-իշխողները այլեւս անսեռ, անդեմ, աննյութ մասսա են լոկ, որոնց ինչ ասում են, էդ էլ անում են, ոնց ծռմռում են, լիզունի պես ծորում են։