«Այսօր Հայաստանի անկախության հռչակագրի ընդունման օրն է։ Անկախության հռչակագիրը (այսուհետ՝ Հռչակագիր) և ՀՀ Սահմանադրությունն այն երկու հիմնարար փաստաթղթերն են, որոնք հանդիսանում են մեր պետականության իրավական գոյության և մեր ազգի պահանջատիրական լեգիտիմության հիմքը։ Հռչակագիրն ապահովում է մեր պետականության գոյության սկզբունքները, և պատահական չէ, որ ՀՀ Սահմանադրության պրեամբուլան պարունակում է հստակ հղում Հռչակագրին. «Հայ ժողովուրդը, հիմք ընդունելով Հայաստանի անկախության մասին հռչակագրում հաստատագրված հայոց պետականության հիմնարար սկզբունքներն ու համազգային նպատակները … ընդունում է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությունը»։ Հռչակագրի 11-րդ կետը, հիմնավորելով մեր ազգային պահանջատիրության սկզբունքը, սահմանում է. «…11. Հայաստանի Հանրապետությունը սատար է կանգնում 1915 թվականին Օսմանյան Թուրքիայում և Արևմտյան Հայաստանում հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչման գործին։»։