Կարող եք ինձ համարել ռոմանտիկ կամ անուղղելի լավատես, բայց ես չեմ հավատում Հայաստանի անվերադարձ կործանմանը: Ես չեմ հավատում, որ նիկոլի ստեղծած լակոտակրատական խուլիգանապետությունը հավերժ է, չի կարող այդպես լինել, ուղղակի դա դեմ է բնության կանոններին: Հասկանալի է, որ կա մեծ հիասթափություն ու ամեն քայլափոխի էդ հիասթափության մասշտաբներն ավելի լայն ոլորտներ ու մարդկանց խմբեր են ընդգրկում, բայց դա ևս 18-ից սկսված աղետալի գործընթացի շատ բնական (իհարկե նաև ցավոտ) մասն է կազմում: