Արցախցի Նանար Պողոսյանը վերջին հրաժեշտն է տվել Արցախին և մայրաքաղաքա Ստեփանակերտին․ «Վերջին անգամ գիշերեցի իմ տանը, ավելի ճիշտ լուսացրի... կներես պապ, կներեք տղերք Ձեր թափած արյան համար եմ մինչև վերջ մնացել Արցախում, կառուցել ու կառուցել՝ տներ, արժանապատվություն, պատիվ ու անուն, հիմա ոչ հող ունեմ, ոչ տուն, ոչ հայր, ոչ հայրենիք: Չգիտեմ ուր եմ գնում և որտեղ կմթնի օրս, բայց հայրենազրկման ճանապարհին հասկացա թե ոնց է լինում իսկական որբը: