Երբ ռուս մեծ հեղափոխական Լև Տրոցկին ելույթ էր ունենում հեղափոխական խմբակներում, որտեղ հավաքվում էին ժամանակի ռուսական քաղաքական մտավորականության ամենաինտելեկտուալ դեմքերը` Պլեխանովի և Լենինի գլխավորությամբ, և վերլուծում էին հեղափոխական գործընթացների անհաջող փորձերի պատճառահետևանքային կապերը, Տրոցկին հայտարարում էր, որ վատն է այն հեղափոխականը, որը փողոցում ծայրահեղական չէ` ակնհայտորեն նկատի ունենալով այն, որ «հեղափոխություն» ասվածը հակոտնյա է «սահմանադրականություն» եզրույթին: Եվ հիրավի չի կարող լինել իրական դասական հեղափոխական գործընթաց, որը կարող է ենթադրել հարմարվողականություն ընդունված խաղի կանոններին: