Վավերագրական ֆիլմերի ռեժիսոր, արձակագիր Հովհաննես Իշխանյանը գրում է. «215 երեխա անհայտ թաղածները ժողովրդավարություն տարածո՞ղ, այն էլ Հայաստանո՞ւմ։ Կանադան ցեղասպանության համար հատուկ դպրոցներ էր բացել։ Բնիկներից ստիպողաբար խլում էր երեխաներին ու այդ դպրոցներում ջնջում նրանց մշակույթը, լեզուն, ինքնությունը։ Արգելվում էր խոսել մայրենիով։