Ոստիկանության կապիտան Արմենը ծանր աշխատանքային օրվանից հետո գիշերվա ժամը 11-ին վերադառնում էր տուն՝ մտքում պատկերացնելով, թե ինչպես սովորականի պես դուռը կբացի սիրելի կինը, ժպտալով կդիմավորի, ձեռքից կվերցնի ոստիկանական գլխարկն ու պայուսակը, և կարոտած կգրկի։ Հետո վազելով կմոտենա իննամյա տղան, կթռնի գիրկը և կարոտած պինդ-պինդ կսեղմվի կրծքին։